قلب شكسته ی تو رو خودم نوازش میكنم نمیذارم تنگ غروب دلت بگیره از كسی تا وقتی من كنارتم به هر چی میخوای میرسی خودم بغل میگیرمت پر میشم از عطر تنت كاشكی تو هم بفهمی كه میمیرم از نبودنت خودم به جای تو شبا بهونه هاتو میشمرم جای تو گریه میكنم جای تو غصه میخورم هر چی كه دوس داری بگو حرفای قلبتو بزن دلخوشی هات مال خودت درد دلات برای من من واسه ی داشتن تو قید یه دنیا رو زدم كاشكی ازم چیزی بخوای تا به تو دنیامو بدم

غروبا چه حالی داره

0.376753001310039319_03.jpg

                      یکی از این آدمای شب دعاش میگیره
                     یکی از از همین شبایی که شب تقدیره
                یه دل شکسته یک گوشه ی این شهر صداش
                     می رسه تا آسمون آه چه دامن گیره

                 غروبا چه حالی داره این فضا چه حالی داره
                      که برای گریه کردن یه هوای عالی داره
                       غروبا ببین هوارو گریه های بی صدارو

                         این همه دستایی که منتظر بارونه
                     یکی اون بالا نشسته که خودش میدونه
                       میدونه کاریه که فقط خودش میتونه
                       دستای خالی رو خالی برنمیگردونه

                                غروبا چه حالی داره
                              این فضا چه حالی داره

برچسب ها :

14 شهریور 1391 ,22:50 | ديدگاه | نسخه قابل چاپ